BIJ DE VOLGENDE TOON IS ER NIETS AAN DE HAND je vraagt chatgpt je gedichten te schrijven zelf ben je te betrokken
bij je leven je teksten hulpeloos als schapen op hun rug je ligt in een tent in een zwarte woestijn en hoe ver je je slaapzak ook dichtritst de wereld is nooit ver weg je bent een meteoroloog die verslag doet van de zoveelste orkaan als tijdens de live-uitzending je stem breekt bied je je excuses aan je bent een 19-jarige IT-student aan een infuus in een brandende ziekenhuistent je bent een meisje van 6 in een kapotgeschoten kia picanto vol dode familieleden naast je rijdt een tank de ambulance is nog ver weg je bent een ecoloog op zoek naar verdwenen dieren diep in het oerwoud vind je een bakelieten telefoon als je je moeder belt om haar je gedichten voor te lezen vallen de woorden als kiezelstenen uit je mond je stapelt liefdesbrieven van overleden minnaars op de rand van de wasbak ze ruiken naar zweetvoeten en rotte witte kool maar de geur stelt je gerust gedwee als croissantdeeg uit blik rol je jezelf uit over het laminaat dat om de paar planken dezelfde knoest laat zien je bedenkt hoe treurig het is om zo hard je best te doen op iets levends te lijken
0 Comments
Leave a Reply. |
Beluister enkele van mijn blogs ook als audioblog op mijn podcast.
|