Appel van de onderbuik (gedicht)
APPEL VAN DE ONDERBUIK
ik draag een wapen in mijn bekken
maar wil ik ook een dader zijn?
uit de loop van mijn baarmoeder schiet ik een kind
ik tel vingertjes en teentjes voor de legerleiding
telt alleen de kleur, mijn kroost wordt goedgekeurd
en ik word ingelijfd mijn lichaam
staat volledig ter beschikking van gemeenschap
en homogeniteit ik zweer geen druppel
menstruatiebloed meer te vergieten
legioenen moeders baren kogels en soldaten
ze marcheren in colonnes door baarmoederhalzen ricocheren
over pleinen op wipkippen en klimrekken buiten
groeit intussen het verzet, ondergrondse strijders
verspreiden varkensdarmen en draadkleerhangers aan het front
schreeuwt men om bloed en borelingen
wij dragen met trots onze eretekens
de witte strepen
op onze lijven