Woorden zijn niet genoeg

Maar wie daden pleegt wordt gearresteerd

Twee dagen lang zag ik op mijn telefoon hoe het Israelische leger flotilla-schepen aanviel. Onze regering bleef stil. Ik stuurde mails aan alle enigszins voor rede vatbare kamerleden, waarna mijn mailbox volliep met automatische replies. Verder bleef het stil.

Ik ging demonstreren voor de Tweede Kamer om onze volksvertegenwoordigers tot actie op te roepen. Nog voordat de demonstratie goed en wel begon, werd deze al verboden en werden alle ruim 100 demonstranten gearresteerd.

Je mag van de burgemeester van Den Haag namelijk niet demonstreren bij de Tweede Kamer. De plek bij uitstek om je stem te laten horen als je niet medeplichtig wilt zijn aan een genocide. Toch werden we door de politie het plein afgeduwd. Dat gaat zo:

Eerst gaat zo’n agent zo dichtbij je staan dat zijn lul zo ongeveer tegen je bovenbeen drukt. Als je weg stapt omdat je hier niet van gediend bent, stapt hij dichterbij. In normale situaties heet dit aanranding, in Den Haag heet dit politiewerk. Daarna begint het duwen. Als je aangeeft dat duwen geen zin heeft omdat de mensen voor je nog stilstaan, krijg je te horen dat je ‘niet genoeg je best doet’, ‘toch zo te zien geen beperking hebt’, ze het ‘al veertig keer vriendelijke gevraagd hadden’.

‘s Avonds blokkeren demonstranten het spoor. Ook zij worden met geweld gearresteerd.

Ik ben inmiddels vaker gearresteerd dan de gemiddelde anti-azc-hooligan. Ik ben een veelpleger. Donderdagmiddag is de uitspraak in een rechtszaak tegen veelplegers. Geen mensen die inbreken of oude vrouwtjes beroven, maar die met krijtspray een noodkreet op een muur schreven of zich tijdens een demonstratie vastketenden.

Ik ben een veelpleger.

De veelplegers uit het verleden, de Suffragettes, Rosa Parks en onze verzetsstrijders uit de Tweede Wereldoorlog, zorgden voor vrouwenkiesrecht, burgerrechten en de bevrijding van de nazi’s.

Ik ben een veelpleger.

Vanochtend wachtte ik bij het politiebureau op mensen die de vorige dag gearresteerd waren en de nacht op het politiebureau moesten doorbrengen. Ze hebben zichtbare verwondingen van het politiegeweld. Als ik thuiskom zie ik een filmpje op social media waarin de opvarenden van de flotilla in een Israëlische gevangenis vernederd en mishandeld worden. De enige ‘misdaad’ die zij pleegden was hulpgoederen naar Gaza brengen.

Eindelijk reageert onze regering. Rob Jetten spreekt de Israëlische premier aan. De minister van BZ ontbiedt een ambassaeur. Het is niet genoeg. Nederland is de grootste buitenlandse investeerder in israël. Onze pensioenfondsen beleggen miljarden in leveranciers van het Israëlische leger. Onze universiteiten werken samen met de Israëlische defensie-industrie. Onze regering leverde onderdelen voor de F-35 gevechtsvliegtuigen waarmee Gaza gebombardeerd wordt. Woorden zijn niet genoeg.

Maar wie daden pleegt wordt gearresteerd.

Ik ben een veelpleger. We zouden allemaal veelplegers moeten zijn.

Waarom zijn jullie zo stil?